INGREDIENTES:
- Masa nai de trigo integral: 300 gr.
- Auga morna: 450-500 ml.
- Fariña: 750 gr.
- fariña triga (de forza): 300 gr.
- fariña de centeo: 150 gr.
- fariña de espelta: 300 gr.
- Sal: 15-20 gr.
- Pipas de cabaza: 150 gr.
- Pasas: 150 gr.
Se non se quere facer tanta cantidade, non hai máis que reducir proporcionalmente as cantidades; por exemplo, a metade de cada ingrediente.
ELABORACIÓN:
Todo comeza coa masa nai, que hai que ter previamente elaborada.
Na seguinte ligazón explícase como se fai:
Débese mesturar a auga coa masa nai até que quede ben ben disolta, completamente líquida:
A continuación engádense o resto dos ingredientes agás o sal e os froitos secos. Este é un momento complicado...
Este aínda non. O seguinte...
A enzoufada é moito! Para evitarmos ter que mancharnos máis da conta e pasar máis traballo do preciso, unha vez estea todo mesturado, resérvase durante 30 minutos para que a mestura faga a "autólise". Pois iso, que xa che fai a metade do traballo de amasado.
Entretanto, o que podedes facer é ir "alimentando" a masa nai para tela preparada outra elaboración. No mesmo tarro onde xa a tiñades, botades a mesma cantidade de fariña integral que de auga, mesturades e metedes na neveira.
Viría sendo isto.
Xa pasados os trinta minutos, non queda outra que amasar...
Botamos sobre unha mesa enfariñada onde poidamos traballar e engadimos os ingredientes que faltaban: o sal, as pipas e as pasas. Débese precisar que na elaboración dun pan todo é optativo: pódenselle botar froitos secos ou non, pódense usar unhas fariñas ou outras, e así todo. Simplemente se trata de ir probando.
Sal.
Pipas.
Pasas.
A verdade é que a pinta nesta altura é bastante noxenta; logo ha cambiar. Para iso cómpre amasar duramente durante 3-5 minutos, até que se vexa que a masa adquiriu certa consistencia, aínda que segue a ser pegañenta, non tanto. Neste proceso podédesvos axudar de fariña, como se fixo sempre.
Despois de estardes amasando ese tempo, facedes un boliño, metédelo nun bol e deixádelo descansar (a nós tampouco nos vén mal un pouco de descanso...) dúas horas nun sitio tépedo e tapado cun paniño.
Por volta de dúas horas, a masa debeu ter subido substancialmente, aínda que sen botar por fóra:
Chegou o momento de "formar" as pezas que queiramos facer. Neste caso eu fixen tres. Se tendes unha espátula de panadeiro ou rasqueta, mellor. No meu caso, a coitelo:
Toca darlle forma: amásase e vaise creando tensión pola parte superior, metendo os pregues para a parte inferior da peza. Neste caso, como foron barras, púxenas sobre papel de forno e apreteinas unhas contra outras para que non se desparramasen.
A Thermomix, que útil é! Védela?
Déixanse descansar dúas horas máis, tapadiñas que non se arrefríen:
Cando se cumpra o tempo veremos como aumentaron o seu volume e até parece que se puxeron morenas!:
Nesta altura debemos ter o forno prequencido a 250º. Mentres vai subindo a temperatura, esparexemos fariña practicamos uns cortes nas pezas, isto fará que queden moito máis vistosas:
A continuación enfornamos con moito coidado. Temos que meter todo á vez no forno (papel e barras) coa dificultade de que está a 250º! Eu axudeime dunha táboa de madeira.
O forno debe estar SEN o ventilador e as pezas deben ir da metade para abaixo, non pegadas ao fondo. Antes de pechar hai que derramar un vaso de auga cumprido no fondo do forno para que faga vapor; isto favorecerá que o pan desenvolva unha boa codela. Debe cocer a 250º durante 10 minutos.
Fixádevos neste vídeo a cámara rápida, correspóndese con ese tempo.
O da dereita "abre a boca" que mete medo!
Logo cócese outros 40 minutos a 200º. Pasado este tempo, retíranse as barras xa cocidas e déixanse repousar sobre unha reixa para que arrefríen.
E máis nada! A gozar dun pan supersaboroso! Eu úsoo para facer torradas pola mañá, porque para bocatas, este en concreto é moi potente.
Agardo que vos gustara! Animádevos a enzoufarvos coa fariña, neste días de enclaustramento non hai nada mellor que facer!
